ffon

Oddiwrth Wiciadur, y geiriadur rhydd.
Jump to navigation Jump to search

Gweler hefydffôn

Cymraeg

Cynaniad

  • /fɔn/

Geirdarddiad

Cymraeg Canol ffonn, o'r Gelteg *sφondo- o’r gwreiddyn Indo-Ewropeaidd *sph₂en- ‘cunnog bren’, a welir hefyd yn yr Hen Saesneg spōn ‘sglodyn’, Hen Roeg sphḗn (σφήν) ‘lletem’. Cymharer â'r Llydaweg houn ‘pastwn’ a'r Gwyddeleg sonn ‘polyn’.

Enw

ffon b (lluosog: ffyn)

  1. Cansen neu ddarn arall o bren a ddefnyddir er mwyn cynorthwyo wrth cerdded.

Cyfystyron

Termau cysylltiedig

Cyfieithiadau