iaith

Cymraeg

Cynaniad

•  iaith    (cymorth, ffeil)

Enw

iaith b (lluosog: ieithoedd)

1. Y dull o gyfathrebiad dynol, naill ai ar lafar neu'n ysgrifenedig, mewn strwythur arbennig er mwyn cyfleu negeseuon.

Cyfystyron

• ysgrifen
• geirfa
• tafod

Termau cysylltiedig

• ieithwedd
• ieithyddiaeth, ieitheg, ieithydd
• ieithyddol
• bratiaith
• yr iaith fain (Saesneg)

Defnydd

• Ni ddylid dweud yr iaith Gymraeg/Saesneg/Ffrangeg a.y.b. am fod yr olddodiad -eg yn dangos mai iaith yw'r gair.

Cyfieithiadau

Affricaneg: taal Almaeneg: Sprache b Cernyweg: yeth b, taves g, tavas g Esperanto: lingvo Ffinneg: kieli Ffrangeg: langue b Gaeleg yr Alban: cànain b Groeg: γλώσσα (glṓssa) b Gwyddeleg: teanga b

Isel Almaeneg: Spraak b Iseldireg: taal Islandeg: tunga b Llydaweg: yezh b Manaweg: çhengey Rwseg: язык (ǎzyk) g Saesneg: language Sbaeneg: idioma g Twrceg: dil